
به گزارش مجله خبری نگار، داوود اشرف، داخل معدن تاریک سیگاری روشن میکند؛ مردی خاموش، فرسوده، با نگاهی که همزمان خستگی و لجاجت را حمل میکند. سریال «وحشی» از همینجا شروع میشود: از یک کارگر ساده که در یک لحظه، در یک خطای ناخواسته، به نقطهای پرتاب میشود که دیگر بازگشتی از آن نیست. سریال، با وسواس تصویری و روایت تلخ هومن سیدی، تماشاگر را وادار میکند به همدلی با ضدقهرمانی پیچیده که بیشتر قربانی بهنظر میرسد تا مجرم. اما پشت این تصویر دراماتیک، پرسشی جدی پنهان است: مردی که الهامبخش داوود اشرف بوده، واقعاً چه کسی است؟ یعنی علیاشرف پروانه، زندانی جنجالی، سارق مسلح و فراری افسانهای زندان رجاییشهر، که رسانهها سالهاست او را با لقب «مایکل اسکافیلد ایرانی» میشناسند. سریال «وحشی» تنها اسکلت این داستان را وام گرفته؛ یک تصادف، یک سقوط، اما تا اینجا بدون فرار معروف. اما این پرونده، تلاشی است برای عبور از روایت سریال و رسیدن به زندگی واقعی مردی که داستانهای زیادی دربارهاش گفته میشود.
