به گزارش مجله خبری نگار، دوران نوجوانی، ایستگاهی در میانه راه زندگی محسوب میشود؛ مرز باریکی میان کودکی که رویا میبیند و آرزو در سر میپروراند و بزرگسالی که باید برای تحقق آن رویاها و آرزوها مبارزه کند تا به هدف برسد. در این سن و سال پر هیجان، دیگر آرزوها تصویرهایی در ذهن نیستند، بلکه به ندایی تبدیل میشوند که شاید شب و روز رهایت نکنند و خارج از کالبد ذهنت جریان پیدا کنند. نوجوانان اغلب در چهارچوبهای امن و پیشبینیپذیر خود جای گرفتهاند، اما گاهی از میان آنها کسی پیدا میشود که فراتر از این چهارچوبها قدم میگذارد، به آرزوهایش پر و بال میدهد و به سمت آنها حرکت میکند. او در این مسیر ممکن است با دیواری از مخالفتها یا نشدنها هم روبهرو شود. هرچند که رسیدن به هر آرزویی بهای خودش را هم دارد؛ نوجوانی که تصمیم میگیرد برخلاف جریان تحمیلشده خانواده و جامعه خود، برای خواستهاش تلاش و روی آن پافشاری کند، در میانه مسیر میفهمد که باید بهایی هم بپردازد؛ بهای آن شاید گذشتن از راحتی، تأیید شدن توسط دیگران باشد، یا تنها ماندن در مسیر خودخواستهاش، گاهی هم بهای آن، چشمپوشی از لذتهای زودگذر برای رسیدن به هدف است.