کار برای خدا خودش ارزش و عزت پیدا میکند و دیگر نیازی به تعریف ندارد. نیروی جهادی وقتی وارد میدان میشود، دیگران را هم جذب میکند؛ گاهی خانواده و دوستانش را همراه میآورد. این نشان میدهد خدمت خالصانه بهترین تبلیغ است. نوکری برای خدا دو نتیجه دارد؛ رضایت الهی و خدمت به مردم و هرچه نیت پاکتر باشد، خدا نیرو و برکت بیشتری به کار میدهد
جوان آنلاین: امروز روز حرکتهای جهادی و امداد مردمی است؛ روزی که یادآور حضور رهبر معظم انقلاب بهعنوان روحانی جهادگر در زلزله دهم شهریور ۱۳۴۷ فردوس است و از همان روز تا امروز، مسیر خدمت و ایثار با نگاه حکیمانه ایشان برای جوانان روشن مانده است. اردوهای جهادی را میتوان حرکتهایی دوسر سود دانست؛ از یکسو با بیل و کلنگ، با لبخند و اشک خانه میسازند، مدرسه بنا میکنند و محرومیت را میزدایند و از سوی دیگر، تجربهای اخلاقی، معنوی، شغلی و اجتماعی به ارمغان میآورند. این حضور خودجوش نهتنها روحیه مسئولیتپذیری و ایثار را در نسل جوان تقویت میکند، بلکه خانوادهها را نیز به تجربهای انسانی و معنوی دعوت میسازد؛ تجربهای که در آن گذشت از تعلقات دنیوی، خدمت خالصانه و همدلی با مردم، راه رسیدن به رضایت الهی و ساختن جامعهای انسانیتر را نشان میدهد.
محمدحسن کارخانه، مسئول گروه جهادی «شهدای تفحص» است. وی معتقد است این روحیه جهادی باید در جامعه زنده بماند و با وجود سختیها، میتواند موتور محرک فعالیتهای اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و عمرانی باشد. وی میگوید اردوهای جهادی باعث تغییر شخصیت و تقویت مسئولیتپذیری در جوانان میشود؛ جوانانی که مانند دوران دفاع مقدس بهجای سلاح، بیل و کلنگ به دست دارند و با همان روحیه شبها بیدار میمانند، نماز شب میخوانند، گریه میکنند و با خدا عشقبازی میکنند. اینجاست که بسیاری از والدین پس از بازگشت فرزندانشان، شاهد رفتار متفاوت و مثبت آنها هستند؛ جوانانی که پیشتر کمکی به خانواده نمیکردند یا نسبت به نماز و احترام به والدین بیتوجه بودند، پس از تجربه سختیها و مسئولیتها در جهادی، پایکار مسئولتر میشوند. این تجربه نهتنها فرد را تغییر میدهد، بلکه به خانواده و جامعه نیز روح تازهای میبخشد و جوانان را به رهبرانی توانمند برای آینده تبدیل میکند. متن زیر ماحصل گفتوگوی «جوان» با وی است که میخوانید.
ابتدا تعریفی از ماهیت اردوی جهادی داشته باشید و بفرمایید مؤثرترین پتانسیلی که میتواند موتور محرک آن باشد، چیست؟
بنا به تأکید رهبر معظم انقلاب بر رونق اردوهای جهادی، گروههای جهادی پای کار آمدند و کارهای بزرگی در زمینه راهسازی، آبرسانی، مدرسهسازی، خانهسازی، درمان و محرومیتزدایی انجام دادند و نگاه مردم به این حرکت بسیار مثبت بوده است. روحیه جهادی باید در جامعه زنده بماند. در شرایط سخت اقتصادی، برخی باور ندارند جوانان بتوانند تنها برای خدا و بدون منفعت شخصی خدمت کنند، اما تجربه اربعین و جهاد در مناطق محروم نشان میدهد خادمان و جهادیها با استقامت و توکل، با وجود خطر و دشواری، خدمات عمرانی و درمانی ارائه کرده و محرومیت را کاهش میدهند؛ این حرکت میتواند موتور محرک عرصههای اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و عمرانی باشد.
چند سالی است که در این عرصه مشغول فعالیت هستید و اولین اردوی جهادی که در آن شرکت داشتید کجا و با چه بهانهای بود و آیا خاطرهای دارید؟
حضور جهادیها از سال ۱۳۹۶ و همزمان با زلزله کرمانشاه پررنگتر شد. پیش از آن هم در تهران، بم و دیگر مناطق فعالیتهایی انجام میدادند، اما این حادثه عزمشان را جدیتر کرد و چند ماه در کرمانشاه ماندند و خدمات بزرگی ارائه دادند.
یکی از خاطرات آن دوره مربوط به خانهای در منطقه انارستان است که بر اثر آتشسوزی تخریب شده و خانوادهای با هفت فرزند بیپناه مانده بودند. در ابتدا حتی نزدیکان آن خانواده حاضر به کمک نبودند و تنها از دور نظاره میکردند. وقتی جوانان جهادی پای کار آمدند، اهالی تصور میکردند آنها از طرف یک نهاد رسمی اعزام شدهاند، اما پس از چند روز متوجه شدند که هر یک از این جوانان با شغلهای مختلف، از پزشک و مهندس گرفته تا کارمند، بهصورت داوطلبانه و با هزینه شخصی آمدهاند. همین موضوع هم باعث شد نگاه مردم تغییر کند و همراه خانوادههایشان پای کار آمدند. نتیجه این همراهی، بازسازی سریع خانه و ایجاد اعتماد و احترام عمیق نسبت به جهادیها بود. این تجربه نشان داد که حضور خالصانه جوانان میتواند حتی نگاه بیتفاوت جامعه را دگرگون کند و روحیه همدلی و همکاری را زنده سازد.
از روحیه جهادی و ایثارگری جوانان در کرمانشاه و سوسنگرد بگویید که دستاوردهای زیادی داشت.
در کرمانشاه و سوسنگرد، اردوهای جهادی سرشار از خاطرات خدمت بیوقفه بود. جوانان جهادی با کمترین استراحت و ازخودگذشتگی، هم به داغدیدگان زلزله رسیدگی میکردند و هم به سیلزدگان. از ساخت مسجد، خانه و مدرسه تا تأمین جهیزیه و اسکان موقت، همه کارها را با روحیهای معنوی و صمیمی پیش میبردند. در سوسنگرد، با وجود گرمای بالای ۵۰ درجه، حتی کولر ماشین خود را روشن نمیکردند تا همدردیشان واقعی باشد. طی دو سال، ۱۴۸ خانه، چند مدرسه، صدها خانه بازسازیشده و ۱۵۰ جهیزیه حاصل تلاششان بود. همه این کارها بدون هیچ چشمداشتی، تنها از سر ایمان و انسانیت انجام شد؛ همانطور که مردم سوسنگرد در دفاع مقدس سنگر اول بودند، این بار جهادیها سنگر خدمت را در کنارشان برپا کردند.