«سیانور» از آن رو ارزشمند است که انگشت روی حساس ترین و چالش برانگیزترین موضوع گروهک منافقین گذاشته است. خاستگاه و ریشههای انحراف فکری و لغزش های ایدئولوژیکی که سرآغاز نفاق، قدرت طلبی، خیانت، دروغ و تزویر رهبران این گروهک شبه سیاسی است که هنوز هم انقلاب اسلامی از این دمل چرکین هر از گاهی آزار میبیند.
سوره سینما – ابوالفضل ذوالفقاری : فیلم سینمایی «سیانور» تازه ترین ساخته بهروز شعیبی فارغ از بحث های ساختاری و تکنیکی به دلایل مختلفی ارزش دیدن دارد. اگرچه به لحاظ ساختاری و تکنیکی هم در مقایسه با بسیاری از آثار این ژانر چند گام جلوتر است. فیلم از لایه های گوناگونی شکل گرفته و با استفاده از روایت غیرخطی و تو در تو توانسته توامان چند قصه را تعریف کند. هم یک عاشقانه سیاسی است و هم یک فیلم پلیسی وهم اثری تاریخی محسوب می شود که قصه آن در دهه ۵۰ میگذرد. اما به هیچ وجه نباید آن را صرفا عاشقانه، پلیسی، یا سیاسی بدانیم. این فیلم نگاهی دارد به مقطعی تاثیرگذار و تاریخ ساز از سال های قبل از انقلاب اسلامی و با نگاهی به یک مقطع تاریخ انقلاب مروری دارد بر زندگی مجید شریف واقفی یکی از چریک های انقلابی که به دلیل انحراف سازمان مجاهدین خلق ایران از آن فاصله گرفت و انشعاب کرد.
این فیلم به دلایل مختلف ارزشمند و قابل توجه است: