در زمانهای که فقر سوژه و کپیبرداری های پیدرپی دامنگیر سینمای ما شده، «بیست و یک روز بعد» اثری با نقصهای کمتر و حسنهای بیشتر است.
سوره سینما – سمیه دهقانزاده : ساره بیات و حمیدرضا آذرنگ از معدود آشناهای سینمایی حاضر در فیلمی هستند که نقطه ثقل داستانش را گروه بازیگران کودک و نوجوان فیلم اولی تراز میکنند و در بین آنها “مهدی قربانی”سیزده ساله که پیش از این در خانواده بی سر و سامان «ابد و یک روز» فرزندی خلف بود، این بار شر و شور هنرمند شدن و بلند پروازی ها در عین کوتاه بودن سقف آرزوهایش، تمامی ندارد.
روایت داستان، خطی است و البته چند شاخه. حسنش به این است که مرز نادیده ای داستان ها را از هم جدا در جایی دیگر به هم وصل می کند و البته حفره های فیلم نامه با شوخی هایی ظریف، اندکی بسته شده و سرگردانی مخاطب تا ضریبی بالا، پایین آمده است.