به گزارش مجله خبری تپــــور، محدثه فردی از فعالان رسانهای استان گیلان در یادداشتی نوشت، دنیای حاضر عصر ارتباطات است و بازیگران اصلی اما گمنام این عصر در پی وقایع و حوادث، بهرسم وجدان و شرافت قلمبهدست میگیرند تا روایتگر انسانیت باشند و تبیینگر حقایق! بماند آنان که برای نان دستبهقلم میشوند و صداقت را به نام میفروشند که هیچ! ملاکمان نیست، هرچه میگوییم از با انصافان عرصه رسانه است و از شرافت گزیدگان عرصه حقیقتطلبی!
حرفه سخت اما شیرین و پرماجرای خبرنگاری منجر به این شده تا خبرنگاران اولویت خود را رفع مشکل مردم بدانند تا نداشتههای شغلی خود! اما این ازخودگذشتگی آیا مجوز بیتوجهی مسؤولین را صادر میکند؟! بهراستی سهم خبرنگاران و اهالی رسانه از متولیان این حرفه در استان و کشور چیست؟! خبرنگاران همواره بازوان اصلی مسؤولین در انعکاس عملکردها و مرجع محکم مردم برای درخواست از مسئولین بوده و هستند اما انگار در این بازو و مرجع بودنها، سهم همیشگی آنان گمنامی و بیمهری است! آیا وقت آن نرسیده تا مسؤولین و متولیان رسانهای استان آستینهای همت را بالا بزنند و اصحاب رسانهای را که سالها در کوچهپسکوچههای شهر و روستا، احصاگر دردها بودند و بارها درمانگر مشکلات، به نقشآفرینی در عرصه اجرا و مدیریت دعوت کنند؟! مگر نه این است که رسانه پیشانی عملکرد ادارات و سازمانهاست پس چرا بهعنوان متخصص در امر رسانه نباید بهعنوان مسئولین روابط عمومی یا مشاورین مدیران دعوت به کار شوند و اندوخته سالها فعالیت میدانی خود را به اجرا بگذارند؟!