
به گزارش مجله خبری نگار، آوای ریتمیک «دو… سی… لا… سُل… فا… می… ر… دو…» در همسرایی بانوان کُریست فضای سالن آمفیتئاتر را پر میکند. سعید رضایت، رهبر این گروه ۱۰۰ نفره است که اعضای آن سن و سالی بین ۲۵ تا ۶۵ سال دارند؛ گروهی از بانوان که یا دانشجو و خانهدار و یا شاغل و بازنشستهاند و هرکدامشان با قصههای متفاوتی از زندگی از موفقیتهای کوچک و بزرگ گرفته تا جدایی، بیماری و حتی مرگ عزیزان، هر هفته اینجا پای سن جمع میشوند. رضایت، ریتم الفبای موسیقی را تغییر میدهد و هنرجویان نیز در پی او ریتم را میگیرند؛ این همان توالی ضرباهنگهایی است که برخیشان در خلوت، درست زمانی که داشتند نمک و فلفل غذا را پیش از سرو میچشیدند یا رختهای شستهشده را از بندی در بالکن و پشتبام آویزان میکردند یا حتی آنوقت که آخرین قرص شبانه را میبلعیدند تا فردا با دردی کمتر در پا یا کمر سر کارشان حضور یابند و یا در جَلوت و دورهمیهای خانوادگی و دوستانه، تمرین میکردند. پس با تمرکز و دقت میخوانند: «ای ایران…ای مرز پرگهر…ای خاکت سرچشمه هنر…» بانوان کُریست تهران از حدود سال ۱۳۹۴ و از فرهنگسرای اندیشه فعالیت خود را آغاز کردهاند تا به امروز که در فرهنگسراهای ارسباران، ملل و ابنسینا، همسرایان بیشتری نیز یافتهاند.
