امیرعباس واسعیزاده
جواد نکونام در اولین دربی خود به عنوان سرمربی تجربههایی تازه کسب کرد که امیدواریم در آینده از او مربی بهتری بسازد.
کسی در بزرگی نام و کارنامه جواد نکونام تردیدی ندارد. رکورددار بازی ملی برای تیم ملی ایران سالها در لالیگا بازی کرد و در سانتیاگو برنابو به رئال مادرید گل زد. جواد تجربه بازی در لیگهای اروپایی را دارد و رکوردهای ملی او کم نیست. رکورددار کاپیتانی تیم ملی بعد از علی دایی، در دو جام ملتهای آسیا کاپیتان تیم ملی بوده و در دو جام جهانی بازی کرده که در ۲۰۱۴ کاپیتان ایران بود. قهرمان لیگ برتر با پاس و استقلال بازی در کشورهای عربی را هم تجربه کرده و خلاصه به عنوان یک بازیکن چیزی کم ندارد.
نکونام به عنوان مربی از سطح پایین شروع کرد. نساجی را به لیگ برتر آورد و با فولاد به لیگ قهرمانان آسیا رسید. او این فصل تنها کاندیدای نیمکت استقلال بود که از مردم تا مدیران همه او را میخواستند و با بیشترین سطح از محبوبیت این صندلی را گرفت. البته نکونام برای ساختن تیم دلخواهش مشکلات زیادی داشت. کارش را با تنش و جنجالهای بسیار شروع کرد اما با موفقیتی تیمش را به صدر جدول رساند و همین مسئله توقعات را از او بالاتر برد. نکونام به گواه دوست و دشمن روزانه ۱۲ ساعت کار میکند. او برای تک تک جزئیات اهمیت قائل است و وقت زیادی را به طراحی تمرینات تاکتیکی و جلسات آنالیز با بازیکنان صرف میکند اما ببینید که تمام این کارهای خوب و بزرگ چطور با یک رفتار زیر سوال میرود.