
امیرعباس واسعیزاده
با حضور دوباره زوج های اصلی در ترکیب تیم ملی، ایران همان قدرت ترسناک آسیا شد.
فوتبال یک رشته گروهی است و یک تیم باید همه با هم هماهنگ باشند و کار کنند. یک تیم از ۱۱ بازیکن تشکیل شده که با وجود داشتن پستهای گوناگون در زمین باید با یکدیگر به اوج هماهنگی برسند تا تیم بیشترین کارایی را داشته باشد. حتی پست دروازهبان که به نظر یک پست کاملاً انفرادی است، اگر این هماهنگی را با سایر بازیکنان – چه در دفاع و چه در حمله – نداشته باشد بهترین دروازهبان در بهترین تیم دنیا هم کارایی نخواهد داشت. در دفاع که تکلیف مشخص است، دروازهبان در هر خروج باید با مدافعانش هماهنگ باشد و در حمله هم پرتابها یا ضربات بلند دروازهبان میتواند مهاجمان را در موقعیت گل قرار دهد.
اصلاً به دلیل اهمیت همین هماهنگی است که خیلی تیمها در طول تاریخ اسکلت اصلی را روی استخوان بندی یک باشگاه گذاشتند. در کشور خودمان هر وقت تیم ملی به جام و افتخاری رسیده یا یک بازی بزرگ را برده به خاطر داشتن یک زوج موفق حداقل یک زوج موفق در زمین بوده است. زوج حسن نظری – علی پروین، زوج زرینچه – نامجو مطلق، زوج دایی – خداداد و بسیاری زوجهای دیگر در خطوط حمله و دفاع در تاریخ فوتبال ما نقش مهمی در موفقیت تیم داشتند.
