می نویسم فقر و شما هم می خوانید فقر! اما باید مدتی آنجا زندگی کرده باشید تا معنای فقر را با تمام وجودتان لمس کنید. این فقر عریان، آنقدر دردآور بود که عده ای از بچه های دانشکده نفت اهواز را دور هم جمع کرده بود که با استفاده مشترک از یک سهمیه غذای روزانه، سهمیه ی دیگر را برای تقسیم در بین خانوارهای مستضعف تر کوت کنار بگذارند.
به گزارش بولتن نیوز، کاشف نوشت:
اگر شما هم در جایی مثل کوت عبدالله اهواز، بخشی از دوره ی دانشجویی تان را گذرانده باشید از شنیدن مثالی که آقای رئیس جمهور1
در گفتگوی زنده شنبه شب با مردم بیان کردند خیلی تعجب نمی کردید. برای لمس
فقر موجود در بخشی از طبقات جامعه نیاز نیست به مناطق خیلی دوردست سفر
کنیم؛ همین نزدیکیها، در همسایگی خودمان هم کسانی هستند که گرسنه سر بر
بالین می گذارند و شاید روزها و ماهها رنگ و بوی خیلی از مواد غذایی روزمره
ی ما را احساس نمی کنند.
کوت عبدالله
منطقه ایست در انتهایی ترین نقطه ی شهر اهواز. منطقه ای با جمعیت انبوه که
فقر شدید فرهنگی واقتصادی چهره ی نابسامان آن را بسیار زشت تر از آنچه هست
می نمایاند.
