ترکیه را میتوان یکی از مهمترین رقبای ایران در منطقه دانست؛ کشوری که در سالهای گذشته سرمایهگذاری بالایی روی اقتصاد خود انجام داده و تلاش کرده با اتکا به مزیتهای بومی هم پایههای اقتصادی خود را محکم کند و هم بتواند در تجارت منطقه سهم بسزایی داشته باشد.
با این حال، ارتباط با این کشور را میتوان یک بازی دو سر برد دانست؛ ارتباطی که میتواند به کیفیتبخشی محصولات و تولیدات ایرانی کمک شایانی کند و حتی استانداردهای تولیدی را نیز افزایش دهد.