فیلم سینمایی «دریاچه ماهی» به عنوان اولین فیلم کارگردانی جوان که جسارت ورود به حیطه ساخت فیلم جنگی را داشته دوست داشتنی و گیراست.
سوره سینما – الناز نعمتی : فیلم سینمایی «دریاچه ماهی» روایتگر داستان مردی به نام رضا روشن است که دارای بصیرت خاصی است و میتواند در عالم رویا با ارواح شهدا ارتباط برقرار کرده و با آنها صحبت کند. در ابتدای فیلم می بینیم که رضا با روح شهیدی که او را غسل داده درباره عملیات مهمی که در پیش است صحبت می کند. روح شهید به رضا درباره عملیاتی که در پیش است هشدار داده و به او می گوید عملیات لو رفته و دریاچه ماهی به قتلگاه رزمندگان تبدیل خواهد شد. رضا این موضوع را با فرمانده های مقر در میان می گذارد اما کسی به او اعتنا نکرده و حرف هایش را جدی نمی گیرد و همه بدنبال ارائه سند از سوی او هستند و رضا چنین چیزی در اختیار ندارد. روز عملیات فرا میرسد و اتفاقی که نباید، میفتد و رزمندگان در دریاچه ماهی از سوی نیروهای دشمن غافلگیر شده و به شهادت می رسند. سالها از این موضوع می گذرد و رضا بنا به خواسته روح همان شهدا درباره این ماجرا و محل دفن شهدا سکوت می کند تا اینکه…
مریم دوستی برای ساخت اولین فیلم سینمایی اش سراغ ایده ای جذاب اما سخت رفته است. ساخت فیلمی که داستان های موازی در آن روایت می شوند و قصه اش در فضایی بین رئال و سورئال در نوسان است حتی برای کارگردان های کهنه کار هم تجربه ای چالش برانگیز است. اما دوستی موفق می شود با در دست داشتن قصه ای جذاب و فیلمنامه ای تقریبا کم اشکال از پس این مهم براید. نقطه قوت فیلم بی شک داستان جذاب آن است. داستانی که قادر است مخاطب را با خود و فضای فیلم همراه کرده و تا انتها برای گره گشایی های داستان مشتاق نگه دارد. با اینکه فیلم دارای چندین قصه است که به صورت موازی روایت می شوند اما مخاطب حین تماشای آن احساس ملال یا سردرگمی نمی کند. تدوین فیلم به نحوی است که حتی در بخش های ابتدایی که داستان ها به ظاهر هیچ خط و ربطی به هم پیدا نمی کنند دارای نظم روایی است و تماشاگر را در بین قصه هایش سردرگم نمی کند.