
ایران با تکیه بر سوآپ و ترانزیت میتواند همکاری گازی با ترکمنستان قزاقستان و روسیه را به امنیت انرژی درآمد پایدار و نفوذ منطقه ای تبدیل کند.
به گزارش خبرنگار مهر، دیپلماسی گازی ایران در آسیای مرکزی بر تبدیل موقعیت جغرافیایی به امنیت انرژی و درآمد ترانزیتی و افزایش نفوذ منطقه ای استوار است. ایران در شمال و شمال شرق با ناترازی فصلی و محدودیتهای انتقال از جنوب روبه رو است و از سوی دیگر در محیطی فعالیت میکند که تحریمهای مالی و فناوری هزینه معامله و سرمایه گذاری را بالا برده است. در چنین وضعی همکاری با همسایگان شمالی و کشورهای پیرامون خزر میتواند همزمان سه هدف را پیش ببرد. نخست کاهش ریسک کمبود گاز در فصل سرد از مسیر واردات و سوآپ. دوم ایجاد جریان درآم همراه شود. در نهایت نقطه مشترک هر سه مسیر این است که بدون ارتقای قابلیت شبکه داخلی و توسعه ذخیره سازی و بهبود حکمرانی قرارداد و حل مسائل پرداخت دیپلماسی گازی به نتیجه پایدار نمیرسد. ایران با طراحی دقیق میتواند از جغرافیا به عنوان دارایی راهبردی استفاده کند و هم امنیت انرژی داخلی را تقویت کند و هم درآمد ترانزیتی و نفوذ منطقه ای را افزایش دهد.

