مهدی همدانی
۲۶ آذر ۱۳۷۵ یکی از تاریخیترین، شیرینترین و البته باورنکردنیترین پیروزیهای تیم ملی ایران رقم خورد و با ۶ گل کره جنوبی را شکست دادیم.
شاید وقتی جام ملتهای ۱۹۹۶ امارات شروع شد کمتر کسی فکر میکرد تیم ایران موفق به کسب موفقیت شود و حتی برخی کارشناسان روی صعود تیم ملی از گروهش هم تردید داشتند اما شرایط به گونه دیگری رقم خورد.
ملیپوشان ایران که با هدایت محمد مایلیکهن راهی جام ملتهای ۱۹۹۶ امارات شده بودند، این پیکارها را با ناکامی مقابل عراق آغاز کردند و پیروزی برابر تایلند هم آنقدر امیدوارکننده نبود که دل منتقدان را قرص کند ولی وقتی با سه گل عربستان را در هم شکستیم، بارقههای امید در جامعه به بار نشست.
به جرات میتوانم بگویم آن مسابقه زندگی ورزشی و حتی شخصی من را عوض کرد. فدراسیون فوتبال کره جنوبی قبل از آغاز جام ملتها با استعدادیابهای بوندسلیگا مکاتبه کرده بود تا برای دیدن یکی از مدافعان این تیم به دبی سفر کنند. اتفاقا آنها هم آمدند و در روزی که شش گل به کره جنوبی زدیم در ورزشگاه حاضر بودند. دقیقا پس از همان مسابقه مذاکرات آلمانیها با من برای پیوستن به آرمنیا بیلفلد آغاز شد و تابستان سال ۷۶ به بوندسلیگا رفتم. تمام گلهایی که در آن مسابقه زدم را دوست دارم ولی حکایت گل پنجم ایران چیز دیگری بود. آن گل در واقع سومین گل خودم در مسابقه مذکور محسوب میشد و نعیم سعداوی توپ را از جناح راست پاس داد تا استپ کرده و در حالت چرخشی با یک شوت محکم توپ را به سمت دروازه کره روانه کنم. این یکی از گلهای ماندگار برای خودم است و مردم هم خیلی آن را دوست دارند.