مهندسان رباتیک مدتهاست رویای ساخت ماشینهایی را در سر دارند که بتوانند بدون ترکاندن پوسته، یک تخممرغ را بردارند یا بدون حس مصنوعی، دست کسی را بفشارند. با این حال، بیشتر رباتها همچنان جهان را نه از طریق حس، بلکه با محاسبات عددی درک میکنند.
به گزارش مجله خبری نگار، اکنون با توسعه یک «پوست» ژلاتینی کشسان، این شکاف در حال پر شدن است. این پوست سطح یک دست رباتیک را میپوشاند و کل سطح آن را به یک حسگر تبدیل میکند.