شیراز- در میان دود و آتش حمله ددمنشانه رژیم صهیونیستی به شیراز، مردی از تبار ایمان و تعهد آسمانی شد؛ شهید ابوذر حبیبی که کار را امانت مردم میدانست و با عزت به شهادت رسید.
خبرگزاری مهر، گروه استانها: آدمها بعد از رفتن، تازه بیشتر دیده میشوند؛ انگار شهادت، پردهای را کنار میزند تا عظمت روحشان آشکارتر شود. مردانی که شاید در هیاهوی روزمرگی، بیصدا و بیادعا زندگی میکنند، اما وقتی آسمانی میشوند، تازه خیلیها میفهمند ستونهای آرام این سرزمین چه کسانی بودند.
چهاردهم اسفندماه ۱۴۰۴ برای مردم شیراز فقط یک روز تلخ نبود؛ روزی بود که بار دیگر صدای انفجار و بوی خون، حقیقت دشمنی استکبار جهانی با ملت ایران را فریاد زد. حملهای کهسختترین بخش روایت، لحظهای است که خبر شهادت به خانواده میرسد؛ لحظهای که هنوز هم در صدای همسر شهید میتوان سنگینی آن را احساس کرد.
وی گفت: اول خبرها پراکنده بود. فضای مجازی پر شده بود از تصاویر و اخبار ضد و نقیض. دلشوره عجیبی داشتیم تا اینکه همرزمانش تماس گرفتند ، از صدایشان فهمیدم اتفاق بزرگی افتاده ، همان لحظه فهمیدم ستون خانهام آسمانی شده است.
رستمی در پایان، با وجود تمام داغی که بر دل دارد، با افتخار از همسر شهیدش یاد میکند و گفت: افتخار میکنم همسر مردی بودم که با عزت زندگی کرد، پاک ماند و سربلند به دیدار خدا رفت. ابوذر رفت، اما راه و نامش برای همیشه در قلب ما زنده خواهد ماند.