پدرسالار دیروز، امروز دیگر نشانی از آن خشونت و یک کلامی همیشگی ندارد. گرد پیری و کسالت چهره اش را پوشانده، موی سپید کرده، و بر روی صندلی نشسته است. پدرسالار آنقدر تکیده شده که وقتی می خواهد به رسم ادب و میهمان نوازی بایستند و به ما خوش آمد بگوید نمی تواند.