جمشید هاشمپور بازیگری که در دهه 1360 و تا حدودی هم 70 با ایفای نقشهای ابرقهرمانانه در فیلمهای اکشن مخاطبان بسیاری را به ویژه در شهرستانها به سینماها میکشاند، مدتی است کم کار شده و اغلب نقشهای کوتاه آثاری را بازی میکند که در اکران هم چندان توجهی به آنها نمیشود. آخرین بازی هاشمپور را در درام جنگی «گلوگاه شیطان» در نقش یک شکارچی کوسه دیدیم.
چندی قبل هاشمپور را که در حال قدم زدن در خیابان شریعتی بود به طور اتفاقی دیدم و اولین پرسشی هم که از او داشتم دلایل کم کاریاش در سینما بود. جالب اینجاست که محل دیدار من و هاشمپور درست روبروی سینما صحرا بود که فیلم «خوابم میآد» را اکران میکرد و همین که من گفتم چرا در سینما کم کار شدهاید، هاشمپور به سردر سینما صحرا اشاره کرد و گفت: «مگر سینمایی هم برای ما مانده که من پرکار شوم. سینمای ما در بهترین حالت فیلمی است مثل «خوابم میآد» و در چنین اوضاعی معلوم است که جایی برای من و امثال من نیست.»
هاشمپور که به لحاظ فیزیکی همچنان سرحال نشان میداد، ادامه داد: «مگر دیگر کسی مثل ملاقلیپور هم هست که «قارچ سمی» بسازد یا حداقل «میم مثل مادر» که من هم در آن ایفای نقش کنم؟! حداقل اثری مثل «استشهادی برای خدا» هم ساخته نمیشود که مرا ترغیب به ایفای نقش کند.»