موج سریال های کره ای، از سال 85 و با پخش «جواهری در قصر» از شبکه دو فراگیر شد و با پخش «افسانه جومونگ» در سال 87 به اوج خودش رسید. یانگوم و جومونگ، تا حدی برای مخاطبان، جذابیت پیدا کردند که طبق آمار منتشر شده از سوی مرکز تحقیقات سیما، بیشترین میزان مخاطب را در هر دوره داشتند. پخش سریال جدید «دونگیی» از اردیبهشت امسال، موج جدیدی از توجه مخاطبان به سریال های کره ای را همراه داشت؛ موجی که با وجود اینکه هیچگاه به حد و اندازه یانگوم و جومونگ نرسید، اما توجه بسیاری را به خود جلب کرد.
نکته قابل توجه اینجاست که قسمت های ابتدایی هیچ یک از این دو سریال قبلی، مخاطب چندانی نداشتند و هر دوی آنها در میانه راه با پر رنگ شدن جم محتوای خانوادگی، عاطفی و عاشقانه، مورد توجه قرار گرفتند. در مورد «دونگ یی» هم قضیه از همین قرار بود. این سریال از اردیبهشت به صورت هفتگی روی آنتن می رفت و خب طبیعتا چندان فرصتی برای دیده شدن نداشت.
با وارد شدن سریال به بخش های عاطفی، کنداکتور پخش هفتگی آن هم جایش را به پخش هر شبی داد و این سریال کره ای، یک مرتبه مورد توجه قرار گرفت. تا حدی که حالا کمتر پیش می آید راس ساعت 20 وارد سوپرمارکت، ساندویچی یا مراکز مختلف خرید بشویم و فروشنده را مشغول تماشای «دونگ یی» نبینیم.
محبوبیت «دونگ یی» ظرف یکی دو ماه تا جایی پیش رفت که شبکه سه، حاضر شد پخش سریال ایرانی «خانه اجاره ای» را به ساعت 17 موکول کند اما دست به زمان پخش این سریال کره ای نزند. همزمان با پایان پخش «دونگ یی» تا پایان این هفته، پرونده ویژه ای را برای بررسی دلایل ایجاد موج سریال های کره ای را بخوانید.