مهرزاد دانش منتقد سینما که سال گذشته داوری جشنواره فیلم فجر را برعهده داشت درباره فیلم نرگس آبیار «شبی که ماه کامل شد» نوشت:
«شبی که ماه کامل شد» ساخته نرگس آبیار را قبل از آن که تریلری توأم با وجهه ملودرام درباره یکی از مشکلات کنونی خاورمیانه که فعالیت های تروریستی گروه های تکفیری است بینگارم، به نظرم فیلمی ترسناک است که قاعده های ژانرش را هم کم و بیش دقیق رعایت کرده. البته این که در سینما، نگاه ها به این جور گروه های عقیدتی تروریستی با پشتوانه ای از عناصر سینمای وحشت بوده باشد، سابقه دارد، که یکی از بهترین هایشان، «مکس دیوانه: جاده خشم» (جرج میلر، 2015) است. منتها آن فیلم ها عموماً، وجه های فانتزی دارند که در ترکیب با عناصر سینمای وحشت هم همخوان است (حتی به وقت شامِ ابراهیم حاتمی کیا هم قصه ای غیرواقعی و مالیخولیایی از جماعت داعش را روایت می کرد) و دشواری کار آبیار در «شبی که ماه کامل شد» همین بوده که قصه ای رئالیستی را که از قضا برگرفته از ماجرایی رخداده هم هست، با قالب آشنای فیلم های ترسناک روایت کند).