راه اینفلوئنسر‌ها با «گوزن‌های اتوبان»

«گوزن‌های اتوبان» در آغاز تماشاچی را امیدوار و در پایان مأیوس می‌کند

راه اینفلوئنسر‌ها با «گوزن‌های اتوبان»

«گوزن‌های اتوبان» در آغاز تماشاچی را امیدوار و در پایان مأیوس می‌کند

به گزارش مجله خبری نگار، فیلم گوزن‌های اتوبان ساخته ابوالفضل صفاری در ظاهر می‌خواهد پرده از یکی از تازه‌ترین و پرحاشیه‌ترین پدیده‌های اجتماعی سال‌های اخیر بردارد: دنیای بلاگر‌ها و اینفلوئنسر‌های اینستاگرامی؛ موضوعی که به‌خودی‌خود آن‌قدر جذاب، پرکشش و ملتهب است که به‌راحتی می‌تواند سوخت کافی برای یک اثر سینمایی پرقدرت فراهم کند. واقعیت این است که فضای مجازی، به‌ویژه اینستاگرام، در دهه اخیر چنان بر زندگی اجتماعی و اقتصادی ایرانیان سایه انداخته که سینما دیر یا زود باید سراغ آن می‌رفت. گوزن‌های اتوبان از این منظر فیلمی به‌روز و به‌شدت بهنگام به حساب می‌آید و انتخاب چنین سوژه‌ای در شرایطی که بیشتر فیلم‌های اجتماعی ایران به تکرار مضامین نخ‌نما مشغول‌اند، جسارت قابل‌توجهی از سوی صفاری است. اما جسارت در انتخاب سوژه لزوماً به معنای موفقیت در پرداخت نیست، و این همان جایی است که فیلم به دام می‌افتد و فرصت طلایی خود را از دست می‌دهد.

منبع  : نگار مگ

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *