فریدون جیرانی هم روزنامهنگار خوبی است، هم منتقد منصفی، هم نویسنده پردانش و خوش قلمی، هم فیلمساز پر جرأت و صاحب ژانری و هم مجری محترم و مسلطی و همه اینها مدیون یک چیز است که کم هستند و انگشت شمار کسانی که به آن جایگاه در دانستن تاریخ سینما رسیده باشند، که بتوانند لحظه لحظه آن تاریخ را در بستر فعالیتها دستآویز رسیدن به اصل مورد هدف قرار دهند. جیرانی در یک کلام عاشق سینماست.
به نظر من جیرانی مهرش را با فیلم «قرمز» بر تاریخ سینما کوبید و با کارگردانی یک عاشقانه جنونآمیز توانست نگاه منتقدین و مردم هر دو را به خود جلب کند. این موفقیت را مدیون شناخت درست از مردم و علایقشان و منتقدان و سلایقشان توأمان باید دانست.