برنامه زن روز با شعار تمرکز بر مد، زیبایی و توانمندی زنان، تلاش کرده چهرهای متفاوت از زن معاصر ایرانی ارائه دهد؛ اما در ورای این ظاهر پرزرقوبرق، تصویری آشنا و تکراری از زن به نمایش گذاشته میشود. زنی که بیش از آنکه محور اندیشه و خلاقیت باشد، به کالایی برای نمایش، رقابت و جذب مخاطب تبدیل شده است. پشت این برنامه، سازوکار اقتصادی و رسانهای قدرتمندی قرار دارد که بیش از هر چیز بر «تعداد ویو» و درآمد ناشی از آن تکیه دارد؛ ساختاری که ریشه در شرکتهای ترکیهای سازنده رئالیتیشوهای عامهپسند داشته و هدف اصلیاش، تجارت احساسات و ظواهر است، نه ارتقای فرهنگی یا فکری.
به گزارش مجله خبری نگار،برنامه زن روز با شعار تمرکز بر مد، زیبایی و توانمندی زنان، تلاش کرده چهرهای متفاوت از زن معاصر ایرانی ارائه دهد؛ اما در ورای این ظاهر پرزرقوبرق، تصویری آشنا و تکراری از زن به نمایش گذاشته میشود. زنی که بیش از آنکه محور اندیشه و خلاقیت باشد، به کالایی برای نمایش، رقابت و جذب مخاطب تبدیل شده است. پشت این برنامه، سازوکار اقتصادی و رسانهای قدرتمندی قرار دارد که بیش از هر چیز بر «تعداد ویو» و درآمد ناشی از آن تکیه دارد؛ ساختاری که ریشه در شرکتهای ترکیهای سازنده رئالیتیشوهای عامهپسند داشته و هدف اصلیاش، تجارت احساسات و ظواهر است، نه ارتقای فرهنگی یا فکری.