اقتصاد۲۴- روزگاری نهچندان دور، خرید نقدی سبدی از محصولات باکیفیت و برندهای مطرح، نه خیالی محال بلکه برای بسیاری هدف در دسترس بود، روزهایی که یک خانواده ایرانی به طور متوسط میتوانست پس از چهار سال لوازم خانگی خود را تعویض کند، طوری که تلویزیون کمترین زمان و لباسشویی بیشترین زمان را به خود اختصاص میداد.
این نه ادعای نگارنده بلکه گزارش مرکز پژوهشهای مجلس در سال ۹۵ است. همان روزها که هنگام برگزاری مسابقات جام جهانی، ۴۰ درصد از خانوادههای ایرانی تلویزیون خود را تعویض میکردند و توانایی انجام اینکار را داشتند. روزهایی که صنعت لوازم خانگی پس از خودرو، با بیش از ۷ میلیارد دلار گردش مالی، دومین جایگاه تجارت داخلی کشور را به خود اختصاص داده بود. حالا مجموع آن سبد رنگارنگ محصولات لوازم خانگی، شاید بتواند هزینه خرید یک محصول شود! تنها یک پرسه در خیابانهای امینحضور یا جمهوری کافی است تا مشاهده سر در فروشگاهها، آه از نهادمان بلند کند. انحصار، کالای قاچاق، گارانتی نامطمئن، بهای نجومی و متقاضیانی که تنها برای تأمین یک کالا، انتخابی جز روی آوردن به خرید اقساطی، آن هم از برندهای گمنام ایرانی ندارند.