کسی از قیمت لباس ایرانی خبر ندارد؛ پشت‌پرده شیوه فروش پوشاک توسط برند‌های داخلی

قیمت شلوار جین مردانه برند‌های سرشناس ایرانی، حداقل ۸۰۰ تا ۹۰۰ هزار تومان است و بیشتر برند‌ها با خیالی آسوده برچسب قیمت بالای یک میلیون روی شلوار جین تولیدی خود می‌زنند. برند‌هایی مثل بادی اسپینر هم کالکشن جدیدشان را با شلوار جین دو میلیون و ۴۸۹ هزار تومانی به فروشگاه‌ها فرستاده‌اند
قیمت شلوار جین مردانه برند‌های سرشناس ایرانی، حداقل ۸۰۰ تا ۹۰۰ هزار تومان است و بیشتر برند‌ها با خیالی آسوده برچسب قیمت بالای یک میلیون روی شلوار جین تولیدی خود می‌زنند. برند‌هایی مثل بادی اسپینر هم کالکشن جدیدشان را با شلوار جین دو میلیون و ۴۸۹ هزار تومانی به فروشگاه‌ها فرستاده‌اند

کسی از قیمت لباس ایرانی خبر ندارد

اقتصاد۲۴- قیمت لباس در فروشگاه‌های متعلق به برند‌های ایرانی، مرز و محدوده جدیدی را فتح کرده است، اما خبر‌های حوزه پوشاک در رسانه‌های رسمی معمولا به اعداد و ارقام عجیب درباره واردات غیرقانونی پوشاک محدود می‌شود.
به‌گزارش فرارو؛ حجم قاچاق پوشاک به ایران کاهش پیدا کرده و از ۳.۲ میلیارد دلار به ۱.۵ میلیارد دلار رسیده. این روایت رسمی ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز است که اواخر مهرماه امسال در گفتگو با خبرگزاری ایسنا اعلام شد. یکی، دو روز قبل، یک مقام مسئول در اتحادیه‌های صنفی حوزه پوشاک با خبرگزاری‌ها حرف زده و ادعا کرده طبق برآوردهایش میزان قاچاق پوشاک در ایران به ۳.۵ میلیارد دلار می‌رسد.

ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز را به‌عنوان مرجع رسیدگی به تخلفات حوزه قاچاق می‌شناسیم. نهادی رسمی و قانونی که بعید است با کسی تعارف داشته باشد یا دنبال تساهل و تسامح بگردد، ولی منبع آمار‌های ترسناک درباره قاچاق پوشاک که به‌طور پیوسته در رسانه‌ها بازتاب پیدا می‌کند، مسئولان و اعضای یک اتحادیه تولیدی هستند؛ کسانی که ذاتا وظایف دیگری برعهده دارند. اگر داستان را با جزییات بیشتری بررسی کنیم، قطعا به نکات شگفت‌انگیز بیشتری می‌رسیم. به‌گزارش فرارو؛ حجم قاچاق پوشاک به ایران کاهش پیدا کرده و از ۳.۲ میلیارد دلار به ۱.۵ میلیارد دلار رسیده. این روایت رسمی ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز است که اواخر مهرماه امسال در گفتگو با خبرگزاری ایسنا اعلام شد. یکی، دو روز قبل، یک مقام مسئول در اتحادیه‌های صنفی حوزه پوشاک با خبرگزاری‌ها حرف زده و ادعا کرده طبق برآوردهایش میزان قاچاق پوشاک در ایران به ۳.۵ میلیارد دلار می‌رسد.

ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز را به‌عنوان مرجع رسیدگی به تخلفات حوزه قاچاق می‌شناسیم. نهادی رسمی و قانونی که بعید است با کسی تعارف داشته باشد یا دنبال تساهل و تسامح بگردد، ولی منبع آمار‌های ترسناک درباره قاچاق پوشاک که به‌طور پیوسته در رسانه‌ها بازتاب پیدا می‌کند، مسئولان و اعضای یک اتحادیه تولیدی هستند؛ کسانی که ذاتا وظایف دیگری برعهده دارند. اگر داستان را با جزییات بیشتری بررسی کنیم، قطعا به نکات شگفت‌انگیز بیشتری می‌رسیم.

ممنوعیت ورود پوشاک خارجی از سال ۱۳۹۷ اجرا شد و از آن موقع تا حالا، بازار لباس حداقل به‌شکل انحصاری در اختیار برند‌های ایرانی قرار گرفته است. بازرسی و جمع‌آوری پوشاک قاچاق به تناوب انجام شده و برای محکم‌کاری فهرست برند‌های پوشاک قاچاق نیز توسط ستاد مبارزه با قاچاق کالا تهیه شد.

فهرست برند‌های پوشاک قاچاق به‌تن‌هایی ابهامات زیاد دارد. مثلا نام برند‌های مشهوری از جمله آدیداس، نایک، کانورس، ریباک و… در آن قید شده که هرگز در ایران نمایندگی رسمی نداشته‌اند. ابهام بعدی که مهمترین علامت سوال را در زهن خریداران پوشاک ایجاد می‌کند، حضور برند‌های ecco و اسکچرز، نیوبالانس و GEOX در فهرست است. هر چهار برند کفش تولید می‌کنند و قبل سال ۹۷ شعبه‌های متعددی در کشور داشتند. یکی دو سالی از آن‌ها خبری نبود تا اینکه دوباره شاهد خودنمایی‌شان در پاساژ‌های معروف و بزرگ بالای شهر هستیم. با این تفاوت که حالا یک تابلو جدید روی در و دیوار فروشگاه به چشم می‌خورد که رویش نوشته‌اند: «با افتخار تولید ایران». مسئولان و پرسنل فروشگاه هم ادعا دارند در فرآیندی که هنوز کاملا شفاف نشده از برند مادر نمایندگی گرفته‌اند و با واردات پوشاک از روی الگوی لباس اصلی در داخل کشور به تولید می‌پردازند.

فروشگاه‌های ال‌سی وایکیکی، منگو، اسچرز، ZARA و… که قبلا به‌عنوان برند‌های خارجی شهرت داشتند هم چنین وضعیتی دارند. اگر این برند‌ها ایرانی شده‌اند، چرا اسمشان در فهرست پوشاک غیرقانونی آمده و اگر ایرانی هستند شیوه قیمت‌گذاریشان کمی عجیب نیست؟ مثلا در فروشگاه GEOX می‌توان کفش ۱۰ میلیون تومانی پیدا کرد.

منبع  : اقتصاد 24

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *