اقتصاد۲۴- اغلب تولیدکنندگان داخلی در مهر ماه ۱۴۰۰ نیز وقتی زمزمههای آزادسازی واردات لوازم خانگی مطرح شد، در نامهای به رهبری خواستار تداوم ممنوعیت این کالاها برای حمایت از تولید داخل شدند. نتیجه تداوم ممنوعیت کالاها، اما افزایش قیمتها در بازار بود که در چند مرحله تا پایان همان سال اتفاق افتاد و در دو سال گذاشته نیز ادامه داشته است. آن هم در شرایطی که این لوازم خانگی داخلی در کیفیت و امکانات رشد چندانی نکردند و حتی نمیتوان آنها را تولید داخل نیز دانست. اما ببینیم که کدام شرکتها در نامه به رهبری خواستار به شکل رسمی خواستار انحصاریشدن بازار و ممنوعیت واردات لوازم خانگی شدند.
همه چیز از مهر ماه سال ۹۱ آغاز شد. در آن سال دولت وقت به دلیل حمایت از تولید داخل واردات لوازم خانگی خارجی را با محدودیتهایی مواجه کرد. این روند در دولت بعدی تغییر کرد و توافق هستهای در سال ۹۴ نیز پنجرهای برای ورود مطرحهای مطرح جهان در حوزههای مختلف از جمله لوازم خانگی به ایران بود. این روند تا سال ۹۷ ادامه داشت. در این سال با روی کار آمدن دونالد ترامپ و خروج آمریکا از برجام در اردیبهشت ۹۷ شرایط تغییر کرد. بر همین اساس دولت در شورای عالی اقتصادی سران قوا به دلیل محدودیت منابع ارزی تصمیم به ممنوعکردن واردات کالاهای مختلف از خودرو گرفته تا لوازم خانگی کرد. البته اختلاف دولت با کره جنوبی بر سر بلوکهکردن ۷ میلیارد دلار ایران در آن مقطع در ممنوعکردن واردات لوازم خانگی کرهای بیتاثیر نبود. دو سال انحصار در بازار داخل فرصت بزرگی برای شرکتها داخلی بود و این شرکتها در سال ۱۴۰۰ نیز با همین توجیه که در حال پاگرفتن هستند و نباید اجازه واردات به لوازم خارجی داد، بازار انحصاری خود را تامین کردند. اما اینها چه شرکتهایی بودند و چه کسانی مالک آنها هستند؟