روزی که به نام روابط عمومیها ثبت شده، برای من فقط یک مناسبت در تقویم نیست؛ یادآور تمام لحظههاییست که صدای یک سازمان بودم، بدون آنکه صدایم شنیده شود.
روابط عمومی بودن، یعنی گاه دیده نشوی، اما دیدهبان باشی. یعنی بدانی هر کلمهای که مینویسی، میتواند سرنوشت یک تصمیم، یک تصویر یا یک اعتماد را رقم بزند.