سیاستهای شوکدرمانی اقتصادی عامل فروپاشی خانوادههاست و باید جای خود را به تمرکز بر تولید و اشتغال پایدار بدهد.
یادداشت مهمان ریحانه نادرینژاد دکترای جامعهشناسی اقتصادی و توسعه؛ جنگ تنها ساختمانها و محل زندگی خانوادهها را ویران نمیکند؛ بلکه بنمایههای معیشتی را از درون میفرساید. از آنجا که اقتصاد، موتور اصلی تبدیل فشارهای بیرونی به تنشهای درونی خانواده است، باید شاهرگهای تأثیرگذاریِ سیاستهای کلان بر این نهاد را با دقت رصد و مراقبت کرد. در غیر این صورت، تنش و فروپاشی در این کوچکترین واحد اجتماعی، به شکلی دومینووار به فروپاشی اجتماعی منجر خواهد شد.
شوکهای درآمدی، هزینهای، داراییها و بدهیها، پیامدها به فرصتی برای بازسازی ساختاری بدل کرد. انتخاب میان تحمیل شوک بر مردم یا حمایت از تولید و اشتغال شایسته، تصمیمی است که آینده جامعه ایرانی را رقم خواهد زد. جامعه مدنی، بهویژه فعالان حوزه خانواده، نباید در برابر این انتخاب بزرگ ساکت بمانند؛ چرا که نبرد اصلی برای حفظ خانواده، امروز در سنگرِ سیاستگذاریهای کلان اقتصادی در جریان است.
محمدحسین سیف اللهی مقدم