از جمله، شامگاه چهارشنبه 24 دی، علی مرادخانی، معاون امور هنری وزیر
فرهنگ و ارشاد اسلامی، چند ساعتی مهمان دبیرخانه جشنواره تئاتر فجر بود و
در جریان پیشرفت امور و کارها قرار گرفت.
او که تا دیر وقت در دبیرخانه جشنواره تئاتر فجر حضور داشت، در نشست و
دیدار با اردشیر صالحپور، دبیر و جمعی دیگر از اعضای ستاد برگزاری این
دوره از جشنواره، پیگیر حل مسائل، مشکلات و کاستیهای پیشروی این رویداد
هنری شد. مرادخانی در این دیدار تاکید کرد، جشنواره فجر متعلق به همه
خانواده تئاتر ایران است که تا اینجای کار هم همه امور با همفکری و یاری
آنان پیش رفته است.
جان
کنوی منتقد و یکی از بازیگران اصلی نمایش «حقیقت، دروغها، دایانا» درباره
این نمایش میگوید: این اثر درباره آدمهایی است که دروغ میگویند،
دروغهایی کوچک تا بزرگ، درباره عروسی یا اتفاقاتی که بعدها رخ دادند.
وى معتقد است حقايق درباره كشته شدن پرنسس دايانا بيان نشده اند و به طور قطعى مشخص نيست كه او به قتل رسيده يا خیر.
اين نمايش اجراى خود را در ماه ژانويه شروع كرده و در استراتفورد لندن روى صحنه است.
تئاتر خیابانی میتواند به فرهنگسازی در تهران کمک کند
سعید
ذهنی در گفتگویی گفت: از سالهای بسیار دور تصمیم داشتم به
دلیل فقدان منابع پژوهشی و آموزشی در حوزه آهنگسازی تئاتر، مجموعه ای از
کارها در این عرصه را برای عرضه در بازار آماده کنم که متاسفانه به دلیل
شرایط مالی فعلا از انجام آن صرف نظر کردم. البته این توقف به جهت این است
که من بابت این موضوع با سه وزیر گفتگو کردم اما این عزیزان پاسخی جز لبخند
به من ندادند.
وی ادامه داد: من حاضرم هیچ
دستمزدی بابت انتشار این مجموعه های موسیقایی که حاصل چندین دهه فعالیتم در
عرصه موسیقی تئاتر است دریافت نکنم اما متاسفانه تاکنون هیچ نهادی به این
موضوع توجه نکرده و من هم به دلیل شرایطی که ایجاد شده شدیدا دلسرد شده ام و
دیگر انتظاری هم ندارم.
این آهنگساز تصریح
کرد: متاسفانه به دلیل شرایطی که در حوزه تئاتر وجود دارد بیش از 6 سال است
که از این فضای هنری دور شده ام. به هیچ عنوان اتمسفر موجود در این فضا را
نمی پسندم و می دانم به دلیل سیاستگذاری های غلطی که وجود دارد نباید
انتظار ویژه ای داشت. البته بگویم که نوک پیکان انتقاد من فقط به حوزه های
دولتی برنمی گردد من حتی مدتی است از حضور در انجمن آهنگسازان خانه تئاتر
نیز انصراف داده ام چرا که معتقدم حضور در این فضا هیچ کمکی به بهبود و
ارتقای تئاتر ایران نمی کند.
ذهنی با اشاره
به اینکه در این مدت تنها کاری که در حوزه تئاتر انجام داده آهنگسازی نمایش
«عزیز شنگالی» به کارگردانی قطب الدین صادقی است، بیان کرد: به دلیل حق
استادی این هنرمند بر گردنم نمیتوانستم جواب منفی بدهم و فقط در این نمایش
همکاری هایی دارم. موضوع این نمایش درباره مقاومت مردم کوبانی در برابر
حمله های گروه داعش به سرزمینشان است که موضوع کار نیز انگیزه زیادی برای
حضور در آن را به من داد.
وی افزود: این نمایش پرداختی
غیر مستقیم به تم خیانت دارد و معضلات اجتماعی که این روزها خانواده ها با
آن روبرو هستند، در نمایش مطرح می شود. در حقیقت این اثر نمایشی درباره
مسایل روزمره زوج های جوان و میانسال است. این اثر نمایشی ساختاری رئالیستی
دارد و هر دو اپیزود نمایش در فضای واقع گرایانه بازسازی شده اند.
صدیق
جمالی با اشاره به اینکه این نمایش تنها اثر شهرستانی راه یافته به بخش
تازه های تئاتر ایران است، درباره وجود فضای رقابت در این بخش یادآور شد:
نمایش «وقتی کنار پنجره می ایستیم» تنها اثر شهرستانی حاضر در این بخش است
که با دیگر آثار تهرانی به رقابت می پردازد البته نگاه ما به جشنواره قبل
از اینکه رقابتی باشد بیشتر یک اثبات حضور است تا بتوانیم گروه های
شهرستانی را هم به تئاتر ایران معرفی کنیم.
این کارگردان تصریح کرد:
متاسفانه تفکیکی بین آثار تهرانی و شهرستانی میان اهالی تئاتر وجود دارد که
باعث مهجور ماندن آثار شهرستانی می شود اما گروه ما قصد دارد این دید
نادرست را برطرف کند. البته ما هم مثل بقیه گروه های شرکت کننده در این
فستیوال دوست داریم کارمان دیده شود اما مهمتر از این، اجرای قابل قبول اثر
و منطبق بر استاندارهای تئاتری و راضی نگه داشتن مخاطب است.
وی درباره
داستان نمایش توضیح داد: در این نمایش شخصی به نام پهلوان اکبر سال ها با
دسیسه و توطئه رقیبان خود را شکست داده و پهلوان شهر شده است تا اینکه خبر
می رسد غریبه ای وارد شهر شده و پهلوان اکبر را به مبارزه می طلبد. این فرد
می خواهد 13 فروردین ماه با پهلوان اکبر کشتی بگیرد. پهلوان اکبر با
تمهیدات فراوان قصد دارد از کشتی گرفتن با این غریبه سر باز زند تا در
نهایت مشخص می شود این غریبه کسی نیست جز فرزند پهلوان سلطان که با نیرنگ
اکبر شکست خورده است. البته این شخص دختر پهلوان سلطان است که پهلوان اکبر
را به مبارزه می طلبد.
کارگردان نمایش «طروپ طرب» درباره ساختار و
شیوه اجرایی نمایش بیان کرد: در این نمایش همانند کارهای گذشته گروه تلاش
کردیم از شکل و فرم نمایش های ایرانی استفاده کنیم به این ترتیب که شکل
اجرا و جایگیری تماشاگران نمایش به شکل زورخانه ای خواهند بود. مخاطبان در
سه سوی صحنه مستقر شده و در یک طرف هم مرشد قرار می گیرد. بازیگران هم مثل
گود زورخانه در وسط سالن بازی می کنند.
تقیانی پور با اشاره به
استفاده از موسیقی زنده در نمایش گفت: در این نمایش به شیوه زورخانه ای از
تمبک، ضرب زورخانه ای، کمانچه و تار به صورت زنده استفاده می شود. تلاشمان
در این نمایش این بود که اتفاقات آن دوره را بهروز کنیم بنابراین از دکور
سنگین استفاده نکردیم و همه چیز در صحنه به شکلی ساده ارائه می شود.