این بازیگر و فعال عرصه سینما که سال گذشته تحت عمل جراحی پیوند کبد قرار گرفت در نامهای نوشته است: « آقای شمقدری من در شرایط بیماری و دست و پا زدن بین مرگ و زندگی از شما که مسئول سینمای کشور هستید، تقاضای کمک برای معالجه و نجات از آن وضعیت غیر قابل توصیفام کردم. حق هم داشتم. از شش سالگی وارد سینما شدم و از هفده سالگی بازار سینما و تلویزیون و ویدئو خانگی را به سهم خودم گرم کردم و آنجا که بیمار شدم و از پا افتادم متولیان امر را مسئول میدانستم که به یاریم بیایند و در شرایطی که هیچ نوع حمایت و بیمه و پشتیبانی درخوری برای زحمتکشان هنر و رسانه وجود ندارد، آنها یعنی مسئولان هنر و رسانه کشور دست روی دست نگذارند و شاهد بیتفاوت مرگ من نباشند، شما هم به شرط چک و سفته با سه ماه تاخیر، چهل میلیون و چهار ماه بعد از آن سی میلیون به من وام دادید و این در حالی بود که تا آن موقع برای آمپولهای یک میلیونی و قرصهای صد و ده هزار تومانی بیش از این مبلغ را خرج کرده بودم و این مخارج کماکان تا امروز هم کم و بیش ادامه دارد و این جز خرجهای دیگری است که من در شرایط بیکاری باید برای زندگی و گذران امورم هزینه میکردم. با این حال من همه جا احترام شما را به جا آوردم و در مراسم جنبی جشنوارهی فیلم فجر روی صحنه حاضر شدم و درباره مساعدت شما با همه مردم حرف زدم و از این که در آن شرایط من را تنها نگذاشته بودید با تکریم و تعظیم صحبت کردم و پیش از آن هم به صورت اساماس و در مصاحبههای تلویزیونی و روزنامهای به دفعات در حدی که صدای پدرم را درآورد و مرا متهم به خود شیرینی کرد، از شما قدردانی کردم.