یکی از ریشههای این رفتار، پدیدهای است که روانشناسان آن را «مقایسهٔ اجتماعی رو به بالا» (upward social comparison) مینامند. در این حالت، فرد با مشاهدهٔ موفقیت یا دارایی دیگران احساس تهدید میکند، نه الهام. بهجای آنکه موفقیت دیگری را انگیزهای برای رشد ببیند، آن را شاهدی بر شکست خود میپندارد.
به گزارش مجله خبری نگار،قبل از ناهار از کار برمیگردی. روز خوبی بوده، چند کار عقبمانده را انجام دادهای و احساس رضایت داری. ذهن آرام است تا زمانی که سوار اسنپ میشوی و راننده با لحن محترمانهای میپرسد: «دکتر، واقعاً فلان دارو برای تقویت مغز خوبه؟» هنوز جملهات تمام نشده که ناگهان بحث به درآمد فلان پزشک، خانهٔ ویلاییاش و ماشین مدلبالایش میرسد. راننده شروع میکند به محاسبهٔ ذهنی درآمد دیگران و در لابهلای تحسین، نوعی دلخوری نهفته را هم منتقل میکند؛ گویی ثروت دیگران نوعی بیعدالتی طبیعی است که باید دربارهاش صحبت کرد.