خانم قاضیانی «بشارت به یک شهروند هزاره سوم» جزء فیلمهای خاص سینمای ایران محسوب میشود علت پذیرفتن نقش چه بود؟
فیلمنامه«بشارت به یک شهروند هزاره سوم» حدود هشت ماه قبل از اینکه نقش را ایفا کنم به من پیشنهاد شده بود و من معمولا فیلمنامههای دکترکریمی را دوست دارم زیرا دیده شده که ایشان فیلمنامههای خوبی را برای فیلمسازان نوشتهاند و دقت بسیار زیادی در کارشان دارند. فیلمنامه را خواندم و اعلام آمادگی کردم اما به دلیل اینکه سر فیلم آقای حجازی بودم، کار به تاخیر افتاد. فیلمنامه این کار قوی بود ضمن اینکه نقش را هم دوست داشتم به همین دلیل اینکار را پذیرفتم. البته باید بگویم حضور نیکی کریمی عزیز، حمید فرخ نژاد و فرخ نعمتی هم در این فیلم مزید بر علت شد. در این پروژه من نقش اول را داشتم که نقش بسیارسنگینی بود و با همراهی خوب گروه فشاری که داشتیم را کمتر میکرد.
در بیشتر فیلمها باورپذیری نقش را به مخاطب منتقل میکنید و خود نیز در نقش غرق میشوید. چطور به این باورپذیری در نقش میرسید؟
این اتفاق به لطف خدا برای من در فیلمها میافتد. من معتقدم در ابتدا خودم باید نقش را باور کنم زیرا وقتی این باورپذیری در من ایجاد میشود شخصیتی به من داده میشود که به واسطه آن سعی میکنم با تمام معلوماتی که به اندازه تجربه زمینی دارم و دیدهها و شنیدههایم نقش را در درونم باور کنم و باید بگویم درست در همین نقطه است که باورپذیری آغاز میشود ضمن اینکه همیشه سعی میکنم از کارگردان تبعیت داشته باشم زیرا حتی در مورد کارگردانهای جوان دوست دارم امضایشان پای نقشهایم باشد. این باورپذیری ابتدا باید در نویسنده و بعد کارگردان وبعد هم در کسی که این نقش را طراحی میکند وجود داشته باشد در اینصورت است که به یک مشارکت درجه یک می رسیم و تا به امروز هم بدین صورت جواب خوبی گرفتهام و شنیدهام که مردم نقشهایم را باور و با آن همذات پنداری کردهاند.