اقتصاد۲۴- در حالی که وزارت راه و شهرسازی اصرار به ثابت نگهداشتن قیمت بلیت هواپیما دارد، شرکتهای هواپیمایی موارد متعددی از قوانین مصوب را نام میبرند که دولت و وزارتخانه به آن تن نداده و هزینه اضافه به بلیت مسافران هواپیما تحمیل کرده است. در واقع به زعم این شرکتها، دولت برای آنکه درآمد خود را از محل فروش بلیت هواپیما از دست ندهد، قوانین مصوب را نادیده گرفته است، اما با مایهگذاشتن از جیب بخش خصوصی و شرکتهای هواپیمایی میخواهد نرخ بلیت هواپیما را سرکوب کند. ایرلاینها همچنین توضیح میدهند که تحریم داخلی بیش از تحریم خارجی سرمایهگذاران صنعت حملونقل هوایی را زیر فشار گذاشته است.
شرکتهای هواپیمایی میگویند که تحریم داخلی بیشتر از تحریم خارجی صنعت حملونقل هوایی را زیر فشار گذاشته است. آنها با اشاره به نوسان مداوم نرخ ارز و قیمت گذاری دستوری توضیح میدهند که قیمت دلاری بلیت هواپیما در سال ۱۴۰۲ تقریبا به نصف قیمت دلاری یک دهه پیش سقوط کرده است. بنا بر گزارش انجمن شرکتهای هواپیمایی کشوری اگر میانگین نرخ هر ساعت صندلی هواپیما را با میانگین نرخ تسعیر ارز در سالهای ابتدای دهه ۹۰ در نظر بگیریم متوسط بهای دلاری بلیت حدود ۴۰ دلار میشود این در حالی است که همین شاخص در سال ۱۴۰۲ به حدود ۱۸ دلار سقوط کرده است. این موضوع در حالی رخ میدهد که در سال ۱۳۹۴ ماده ۱۶۱ قانون برنامه پنجم توسعه و ماده ۵۳ قانون برنامه ششم توسعه سرانجام اجرا شد و نرخگذاری تکلیفی از صنعت حملونقل هوایی حذف شد. اتفاقی که در کشورهای توسعهیافته بالغ بر چند دهه است که اجرائی شده است، اما در ایران آزادسازی نرخ بلیت هواپیما عمر کوتاهی داشت و دولت دوباره از سال ۱۳۹۹ اقدام به نرخگذاری تکلیفی در این صنعت کرد.