محمدحسین صفارهرندی معتقد است باید حوزه فرهنگ اقتصادش تا میتواند متکی به خودش باشد، ولی ما نقش هدایتی – نظارتی خودمان را کامل کنیم.
به گزارش سوره سینما، دکتر محمدحسین صفارهرندی در کارگاه تخصصی مدرسه خط مشی فرهنگی – رسانه ای که اخیرا توسط روابط عمومی سازمان سینمایی حوزه هنری و به همت اندیشکده اسما برگزار شد، بیان کرد: بحث فرهنگ در ارتباط با نظام جمهوری اسلامی، بحث سهل و ممتنع نیست. سهل از این جهت که بارزترین مشخصه مسئولان و رهبران انقلاب را هم نگاه کنیم، نه آدمهای کهنهکار سیاسی بودند، نه فعال محیطهای اقتصادی و نه چهرههای نظامی. هیچ کدام از این ویژگیها را نداشتند ولی نمیشد در موردشان گفت اینها فرهنگی نیستند چرا که کارشان اصلا فرهنگی بود، مخصوصا علما، روحانیون و خود امام، اینها چهرههای شاخص فرهنگی بودند. از طرفی دیگر ما با تکنولوژی روبه رو بودیم تکنولوژی که به عنوان ابزارهای فرهنگی، هنری و غیره هم خاستگاهش این طرف نبود و طبیعی است که برای دریافت آن دست ما به سمت غیر باید دراز میشد. اینها آن بخش ممتنع بودن قضیه است. یعنی با اینکه عشق اول نمود آسان، ولی افتاد مشکل ها. این مشکل هایش این طرف قابل توجه است. طوری که وقتی انقلاب به پیروزی رسید، بسیاری حکم کردند که این انقلاب با این مسئولان و بزرگان و رهبران آمده دفتر فرهنگ و هنر را ببندد. اینکه امام گفتند ما با سینما مخالف نیستیم، ما با فحشا مخالفیم، برای این بود که جلوی بسته شدن سینماها را بگیرند.
صفارهرندی با اشاره به اینکه برخی مشکلات در مدیریت فرهنگی از ابتدای انقلاب ظهور و بروز پیدا میکند، گفت: نمی خواهم کارنابلدی ها را در ۴۰ سالگی انقلاب توجیه کنم، یعنی بگویم اگر امروز ما ضعف داریم، دلیلش فقط در گذشته بوده است. نه، میشود پذیرفت که بخشی از مشکلات ما ناشی از این بوده که ما میتوانستیم جبرانش کنیم و حرکت هم کردیم برای جبرانش. این را نباید با بی انصافی، با نادیده گرفتنش، همه گناهان را به گردن دوره پس از انقلابی انداخت که هیچ نسخهای بالادستی برای کار خودش ندارد.