پدیده «قربانی» یکی از کهنترین و در عین حال پیچیدهترین مناسک مذهبی در تاریخ بشر است که در تمامی ادیان الهی و سنن ابتدایی حضوری پررنگ داشته است.
به گزارش خبرنگار مهر،پدیده «قربانی» یکی از کهنترین و در عین حال پیچیدهترین مناسک مذهبی در تاریخ بشر است که در تمامی ادیان الهی و سنن ابتدایی حضوری پررنگ داشته است. واژه قربانی در ریشه زبانی خود به معنای «نزدیک شدن» است؛ این معنا به تنهایی جوهره و غایت این عمل را آشکار میسازد: تلاشی انسانی برای تقرب به ساحت قدسی و ماوراءالطبیعه. در نگاهی پدیدارشناسانه، قربانی تنها یک عمل فیزیکی یا ذبح حیوان نیست، بلکه زبانی نمادین برای برقراری ارتباط میان فرش و عرش و ابزاری برای پالایش روح از وابستگیهای مادی است.بانی را از یک عمل ظاهری به یک سیر و سلوک باطنی بدل میسازد.
در دنیای مدرن، مفهوم قربانی میتواند به معنای فدا کردن منافع شخصی در پای مصالح عمومی و ارزشهای اخلاقی بازتعریف شود. ادیان الهی با حفظ سنت قربانی، در واقع در حال یادآوری این نکته هستند که حیات معنوی انسان بدون گذشت و ایثار امکانپذیر نیست. جایگاه قربانی در اسلام و ادیان پیشین، زنجیرهای از معناست که از نیاز اولیه بشر به امنیت و صلح آغاز شده و در نهایت به عالیترین سطح از توحید و یگانگی با خداوند در اسلام رسیده است. قربانی، زبانی است که با آن به جهان اعلام میکنیم هیچ چیز، حتی عزیزترین داشتههای ما، برتر از حقیقت و فرمان الهی نیست.