در ۲۱ خرداد سال ۱۳۸۵ اتفاقی رخ داد که برای علی دایی و البته فوتبال ما فوقالعاده گران تمام شد.
جام جهانی ۲۰۰۶ در حالی برای ما آغاز شد که اختلافات میان محمد دادکان، رئیس وقت فدراسیون فوتبال و محمد علیآبادی، ریاست وقت سازمان تربیت بدنی کاملا علنی شده بود. اختلافاتی که به درون تیم نیز سرایت کرده و موجب چندپاره شدن بازیکنان شده بود.
ایران در حالی به آلمان رسید که برانکو ایوانکوویچ، سرمربی وقت تیم ملی کشورمان با صراحت اعتراف کرده بود تا قبل از فرود هواپیما در فرودگاه فرانکفورت باورش نمیشد سرمربی ایران در جام جهانی خواهد بود چون بسیاری از مدیران وقت سازمان تربیت بدنی تمایلی به ادامه همکاری با او نداشتند و تقریبا همه بازیکنان میدانستند برانکو و البته علی دایی بعد از آلمان ۲۰۰۶ دیگر در تیم ملی ایران نخواهند بود.
