اقتصاد ۲۴ – چندی پیش، معاون حقوقی و مجلس صندوق توسعه ملی، ضمن بررسی عملکرد این صندوق، از ضرورت سرمایهگذاری این صندوق بر میادین مشترک نفتی و گازی سخن گفت. فرداد امیراسکندری، وجود پتانسیلهای جدی نفتی و گازی و عقب ماندن ایران از بهرهبرداری از برخی از این میادین مشترک را مورد اشاره قرار داد و بر سرمایهگذاری بر این بخش تاکید کرد.
وابسته بودن ایران به اقتصاد نفتی و جدی بودن درآمدهای حاصل از فروش نفت برای ایران، از دیگر دلایلی است که از سوی این مقام مسئول به عنوان مولفههای تاثیرگذار بر اهمیت توسعه فعالیتهای نفتی کشور مطرح شده است. اما پرسش اساسی اینجاست که طی سالهای اخیر، بخش زیادی از تمرکزها (حداقل در ظاهر) بر آن بوده تا ضمن فاصله گرفتن از اقتصاد نفتی، بتوانیم تجارت غیرنفتی را توسعه داده و از عرصههای درآمدی که قابل تحریم نبوده یا کمتر بر آنها اثرگذار است، بهرهمند شویم. توجه بر توانایی بخش صنعت، معدن و کشاورزی و همچنین جلب شدن نگاهها به سمت بخش دانشبنیان نیز در این راستا بوده است.
علاوه بر تمامی موارد یاد شده، پایههای ایران دههها و بلکه نزدیک به یک سده است که بر درآمدهای حاصل از سوختهای فسیلی تکیه زده و فرصتهای زیادی برای توسعه فعالیتها در این زمینه وجود داشت. به عقیده کارشناسان، حتی در سالهایی که دغدغه عبور از اقتصاد نفتی مطرح نبود، ایران نگاهی جدی به تقویت، نوسازی و بهینه سازی زیرساختها نداشت و در نتیجه در تمامی بخشهای مربوط به این امر مانند فعالیت میادین مشترک و غیر مشترک و همچنین پالایشگاهها و پتروشیمیها، ضعفهایی جدی وجود دارد.