رشت – همزمان با روز عرفه مردم دیار میرزا کوچک تا بزرگ با حضور در مساجد و مصلاها دست های استغاثه و دعا را به درگاه الهی بلند کردند.
خبرگزاری مهر، گروه استان ها- هما اکبری: روز عرفه برای بسیاری از مردم گیلان فقط یک مناسبت تقویمی نبود؛ فرصتی بود برای ایستادن در برابر خود، مرور فاصلهها و نزدیک شدن دوباره به معنایی که در شتاب زندگی روزمره کمرنگ شده است. از مصلی امام خمینی(ره) رشت تا مساجد و محافل مذهبی استان، حالوهوایی متفاوت برپا بود و دعای پرمعنای امام حسین(ع) محور جمع شدن دلهایی شد که در جستوجوی آرامش و امید بودند.
دعای عرفه از آن دست متنهایی است که ضمن خواندنش با آن زیست میشود. زبان این دعا، زبان طلب و تضرع است؛ زبانی که در آن انسان، بیواسطه با پروردگار سخن میگویاط و چه در گوشههای آرامتر آن مردمی را میشد دید که هرکدام خلوتی برای خود برگزیده بودند و در سکوتی سرشار از دعا و نیایش غرق شده بودند.
برخی زیر لب زمزمه میکردند، برخی با چشمانی اشکآلود سر در دعا داشتند و بعضی آنقدر در حال و هوای عرفه فرو رفته بودند که گویی از شلوغی جهان جدا شدهاند. راوی گاهی ناچار میشد خلوتشان را لحظهای به هم بزند تا رسالت خود را برای روایت این حضور، این شوق و این معنویت انجام دهد؛ حضوری که بیش از هر چیز، از دلدادگی مردم به خداوند حکایت داشت.
در روزی که دلها به سمت آسمان میروند، هر کس از زاویهای با این دعا پیوند میخورد، اما نقطه مشترک همه، همان نیاز دیرین انسان به بخشش، آرامش و نزدیک شدن به خداوند است.