حمله شب گذشته آمریکا به نقاطی در جنوب کشور را نمیتوان صرفاً یک اقدام نظامی محدود تلقی کرد، این حمله در واقع پیامی سیاسی داشت.
خبرگزاری مهر- گروه سیاست؛ حمله شب گذشته آمریکا به نقاطی در جنوب کشور را نمیتوان صرفاً یک اقدام نظامی محدود تلقی کرد این حمله در واقع پیامی سیاسی داشت، پیامی که نشان میدهد واشنگتن حتی در میانه مذاکرات نیز منطق فشار و تهدید را کنار نگذاشته است. اهمیت ماجرا زمانی بیشتر آشکار میشود که همزمان با این حملات مقامات ارشد جمهوری اسلامی ایران از جمله رئیس مجلس و وزیر امور خارجه برای پیگیری روند مذاکرات راهی قطر شده بودند. به بیان روشنتر آمریکا بار دیگر نشان داد که مذاکره را نه مسیری برای حل اختلاف بلکه ابزاری برای مدیریت فشار و تحمیل اراده خود میداند.
ابل است.
بدیهی است ایران آغازگر تنش نبوده و نیست اما حفظ بازدارندگی و توازن پیششرط هر مذاکره واقعی است. مذاکرهای که پشتوانه قدرت نداشته باشد نه صلح میآورد و نه امنیت، تنها زمان میخرد تا طرف مقابل برای فشارهای بعدی آمادهتر شود. تجربه سالهای اخیر نشان داده آمریکا زمانی زبان توافق را میفهمد که همزمان هزینه اقدام خصمانه را نیز احساس کند. آتشبس زمانی معنا دارد که دو طرف به آن پایبند باشند در غیر این صورت آتشبس یکطرفه چیزی جز مدیریت تدریجی فرسایش و فشار نخواهد بود.
محسن صمیمی