«قصهها» با سبک فیلمبرداری روی دست و با عجله درامی است که به مذاق آن دسته از سینمادوستانی خوش میآید که بیشتر به فرم کمتر بینالمللی از سینمای ایران و آنچه در غرب از سینمای ایران میبینیم علاقهمند هستند و نکته جالب توجه فیلم روایت آزاد مضامینی چون خشونت خانوادگی، مصرف مواد مخدر و حقوق کارگران ایرانی در قالب یک فیلم صادق ایرانی است.
«لی مارشال» منتقد نشریه اسکرین دیلی فیلم «قصهها» را بیشتر شبیه مجموعه داستان کوتاه میداند تا یک داستان بلند سینمایی و دلیل این را که بنیاعتماد از کارگردان ایرانی چون کیارستمی، پناهی و فرهادی از شهرت کمتری برخوردار است اصرار وی به ساخت فیلم در ایران و برای مخاطب ایرانی میداند که مشکلات خاص خود را نیز دارد.
