کرمانشاه- اهدای عضو، تجلی ناب ایثار و همدلی است؛ تصمیمی شجاعانه و خداپسندانه که میتواند پایان یک زندگی را به آغاز تپشهای امید در سینه بیماران نیازمند تبدیل کند.
خبرگزاری مهر – گروه استانها-کوثر یاوری: خط باریک میان مرگ و زندگی، گاه در تصمیمی دشوار اما ایثارگرانه خلاصه میشود؛ تصمیمی که میتواند پایان تلخ یک زندگی را به آغاز تپشهای امید در سینه انسانی دیگر پیوند بزند. اهدای عضو، تجلیگاه والاترین درجات انسانیت است، اما در کشور ما و بهویژه در استان کرمانشاه، این فداکاری عظیم همچنان در هزارتوی باورهای نادرست، مقاومتهای فرهنگی و امیدهای واهی گرفتار مانده است. آمارهای رسمی و تکاندهنده نشان میدهد که در ایران، هر دو ساعت یک بیمار نیازمند در لیست انتظار پیوند اعضا، جان خ حتی یک مورد بازگشت از مرگ مغزی در کل جهان گزارش نشده است.
برآیند این اظهارات علمی و واقعیتهای موجود در جامعه نشان میدهد که گرهگشایی از لیست انتظار طولانی بیماران نیازمند پیوند، در گرو تغییر نگاه جمعی و پذیرش واقعیت علمی مرگ مغزی است. کرمانشاه با بهرهمندی از کادر درمان متخصص و امکانات پیشرفته، ظرفیت تبدیل شدن به قطب کامل پیوند اعضا در غرب کشور را دارد، اما فعلیت یافتن این ظرفیت نیازمند آن است که نهادهای فرهنگی، رسانهها و چهرههای مرجع، دوشادوش نظام سلامت برای آگاهیبخشی تلاش کنند. تنها با همافزایی همگانی و ترویج روحیه ایثار است که میتوان بر امیدهای واهی غلبه کرد و فرصتهای از دسترفته را به معجزه حیات و زندگی دوباره برای همنوعان مبدل ساخت.