امروز (۱۳ مهرماه) مصادف است با سالروز یکی از نقاط عطف‌های انقلاب اسلامی ایران؛ هجرت اجباری امام خمینی (ره) از نجف به پاریس. این سفر که در پی افزایش فشارهای رژیم بعث عراق بر ایشان صورت گرفت، نه تنها مسیر مبارزه را متوقف نکرد، بلکه با انتقال کانون انقلاب به نوفل لوشاتو در حومه پاریس، فصل جدید و گسترده‌ای در رهبری و اطلاع‌رسانی جنبش مردمی ایران گشود.
امام خمینی (ره) که از سال ۱۳۴۴ در تبعیدگاه نجف اشرف اقامت داشتند و به تربیت شاگردان و تبیین نظریه ولایت فقیه می‌پرداختند، در سال ۱۳۵۷ با تشدید اعتراضات داخلی در ایران، مورد فشار فزاینده رژیم صدام حسین قرار گرفتند. در نهایت، در روز ۱۲ مهر ۱۳۵۷، عراق به طور رسمی از ایشان خواست تا فعالیت‌های سیاسی خود را متوقف یا خاک این کشور را ترک کنند.
امام در پاسخ گفتند: «من از عراق به عنوان یک کشور اسلامی می‌روم، اما به ایران بازخواهم گشت.» ایشان در تاریخ ۱۳ مهر ۱۳۵۷، نجف را به مقصد کویت ترک کردند، اما دولت کویت با فشار دولت ایران، از ورود ایشان جلوگیری کرد. در نهایت، پس از مشورت با همراهان، مقصد بعدی پاریس انتخاب شد و امام خمینی (ره) در روز ۱۶ مهر به دهکده «نوفل لوشاتو» در حومه پاریس وارد شدند.