فلفل نبین چه ریزه بشکن ببین چه تیزه !
شتر در خواب بیند پنبه دانه ؟
وجود یکی است ولی شکم دوتاست
یک پاش لب گور است
طاووس را به نقش و نگاری که هست خلق تحسین کنند و او خجل از پای زشت خویش.
وفاداری مدار از بلبلان چشم که هردم بر گلی دیگر سرآیند.
عروس تعریفی آخرش شلخته در می آید
فلانی اجاقش کوره
وقت نداره سرشو بخارونه
قرآن بر سر زبان است و در میان جان
طوطی وار یاد گرفتن
یار دیرینه مرا گونه زبان توبه مده که مرا تو به شمشیری نخواهد بودن
عطای او را بلقای او بخشیدم
فرق است میان آنکه یارش در بر آنکه دو چشم انتظارش بر در
شاهنامه آخرش خوش است
سیر به پیاز میگه پیف پیف چقدر بو می دی
قصاص در این دنیاست
گاومون زائیده!
ضرب، ضرب اول!
هر که با بزرگان ستیز و خون خود ریزد!
ضعیفی که با قوی دلاور کند یار دشمن است در هلاک خویش
یاسین به گوش خر خواندن
سالی که نکوست از بهارش پیداست
شتری که در خانه ی همه را می زند
ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است
یک چشم گریان و یک خندان
هر پستی، بلندی دارد
معنی : بعد از هر سختی آسانی هست.
دهنش بوی شیر می دهد
هر که آمد عمارتی نو ساخت رفت و منزل بدیگری پرداخت
هشتش گرو نهش است
فکر نان کن که خربزه آب است
عاقبت حق به حقدار رسید
قوز بالاقوز !
عالم نا پرهیزگار کور شعله دارست
صدا از ته چاه بر آمدن
نا بینا به کار خویش بیناست !
نم پس نمی دهد
مار گزیده از ریسمان سیاه و سفید می ترسد
گاو پیشانی سفید است
گر صبر کنی ز غوره حلوا سازی
کرم بین و لطف خداوند گار گر بنده کرده است و او شرمسار
کارها به صبر برآید و مستعجل به سر در آید
زیر کاسه ، نیم کاسه است
ریگ تو کفششه
درخت هرچه بارش بیشتر می شود سر فروتر می رود.
روده بزرگه ، روده کوچکه رو خورد
خواب زن چپ می زند
حسود هرگز نیاسود
حرفهای گنده تر از دهنش می زنه
حرف حساب جواب نداره
زدیم و نگرفت!
حساب حسابه، کاکابرادر
چاقو دسته خودش را نمی بره
چو فردا شد فکر فردا کنیم
ایراد بنی اسرائیلی گرفتن
جهان ای برادر نماند بر کس دل اندر جهان آفرین بند و بس
اگر کاه از تو نیست کاهدان از تو است
جنگ دو سردارد
از این ستون به آن ستون فرجی است
اسب راگم کردن وپی نعلش گشتن
آش دهانسوزی نیست
جنگل مولاست
از کاه کوه ساختن
از خر شیطان پیاده شدن
احترام امام زاد ه با متولی آن است
آهسته بیا آهسته برو گربه شاخت نزند