جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان، سال‌هاست یکی از شاخص‌ترین رویدادهای فرهنگی ایران به شمار می‌آید؛ جشنواره‌ای که نه‌تنها در سینمای ایران، بلکه در حافظه فرهنگی مردم هم جایگاهی ویژه دارد. این جشنواره، برخلاف بسیاری از رویدادهای سینمایی که تنها به ویترین و اکران ختم می‌شوند، فضایی برای پرورش نسلی از فیلمسازان، نویسندگان و مخاطبان آینده سینمای ایران است. تداوم چنین رویدادی نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی فرهنگی است؛ چراکه سینمای کودک و نوجوان، به‌مثابه زبان ارتباطی نسل‌ها، نقشی بنیادین در تربیت فرهنگی جامعه دارد.
اگر سال‌ها هزینه، تلاش و تجربه در این مسیر صرف شده، به این دلیل است که جشنواره کودک به مرور زمان به یک «برند فرهنگی» بدل شده است؛ برندی که معنای اعتماد، استمرار و کیفیت را در خود دارد. نام این جشنواره به‌تنهایی حامل اعتبار است و هر شهری که میزبان آن باشد، در واقع در نقشه فرهنگی کشور جایگاهی تازه پیدا می‌کند.
ضرورت تداوم و استقلال فرهنگی