20 مهر 1404
در تقویم ایران، روز بیستم مهرماه به نام خواجه شمسالدین محمد حافظ شیرازی، شاعر پرآوازه ایران زمین رقم خورده است. روزی که به پاس گرامیداشت مقام این شاعر بزرگ، مراسمهای مختلفی در آرامگاه او در شیراز برگزار میشود. این گزارش واکاوی بر زندگی این شاعر میکند، رازهای مانای شعرش، از «شاخه نبات» افسانهای تا فال مشهورش و تاثیری که تا دوردستهای ادبیات جهان، بر اندیشمندانی مانند گوته آلمانی داشته است.
انتخاب روز بیستم مهرماه به عنوان روز بزرگداشت حافظ، دلایل نمادین و عمیقی در خود دارد. کوروش کمالی سروستانی، پژوهشگر و زبانشناسی که این روز را به ثبت رسانده، سه دلیل اصلی برای این انتخاب برمیشمارد:
مفهوم «مهر» در اشعار حافظ: کلمه «مهر» که هم به معنی خورشید است و هم به مفهوم عشق و دوستی، به کرات در دیوان حافظ به کار رفته و از پایهایترین مفاهیم در جهانبینی اوست. نمره حافظ در بین شاعران بیهمتا است و این نمره به صورت نمادین «بیست» در نظر گرفته شده است. بنابراین، تلفیق مفهوم «مهر» با نمره نمادین «بیست»، منجر به انتخاب «بیستم مهر» شده است.