حمیدرضا آذرنگ
درباره ارزیابی خود از طرح هویتبخشی سالنهای مجموعه تئاتر شهر، گفت: من با بحث هویت داشتن یک فضا برای یک فعالیت و پیدا کردن شیوه
یا شکل و ماهیت اجرایی اثر، مخالف نیستم اما مجموعه تئاتر شهر با هر تعداد
سالن، حرفهایترین و معتبرترین مجموعه تئاتری ایران است و جایی برای آزمون
و خطا نیست.
این هنرمند شناخته شده تئاتر متذکر شد: ما طی سالهای
اخیر تعریف این بنای آبرومند تئاتر را تغییر دادهایم. امکانات تئاتر شهر
را نباید در اختیار آزمون و خطا کردن قرار دهیم. مجموعه تئاتر شهر را به
مکانی تبدیل کرده ایم که هر فردی به راحتی وارد آن میشود و نمایشی را روی
صحنه میبرد در حالیکه در گذشته عدهای عمرشان را هزینه کردند تا به جایی
برسند که بتوانند در این مکان حرفهای اجرا داشته باشند.
اعمال سلیقههای شخصی و گروهی هویت تئاتر شهر را گرفتهاند
نویسنده
و کارگردان نمایش «خیال روی خطوط موازی» با بیان اینکه حق تئاتر شهر این
نبود که به راحتی هر کسی برایش تصمیم بگیرد، تأکید کرد: یک مدیر حق ندارد
به راحتی درباره این بنا تصمیم بگیرد. ببینید بعد از بازسازیهای انجام شده
در تئاتر شهر چه چیزی باقیمانده است. دیگر به اسکلت این مجموعه هم رحم
نشده است. با اعمال سلیقههای شخصی و گروهی هویت را از تئاتر شهر
گرفتهایم.
آذرنگ با اشاره بدیهی بودن وجود اختلاف سلیقه بین
انسانهای صاحبنظر و اعمال این سلیقهها طبق قانون، یادآور شد: در بنایی
که متعلق به همه خانواده تئاتر است نمیتوان اعمال سلیقه شخصی کرد. شعور
جمعی که برای رسیدن به یک اتفاق و نتیجه شور میکنند، قابل احترام است ولی
این آزمون و خطا نباید در مجموعه تئاتر شهر تجربه شود.
تئاتر شهر به جای بالا بردن سطح ذائقه مخاطب، خود را در حد ذائقه عمومی پایین آورده است
کارگردان
نمایش «دو لیتر در دو لیتر صلح» با بیان اینکه زمانی قرار بود که مجموعه
تئاتر شهر ذائقهساز باشد و سطح ذائقه عمومی را ارتقا دهد، اظهار کرد:
متأسفانه تئاتر شهر موظف شده خود را در حد ذائقه عمومی مخاطب پایین بیاورد
تا مخاطب بیشتری جذب کند. تئاتر شهر پیشانی تئاتر کشور است و ما موظفیم
از بزرگان تئاتری درخواست کنیم تا با اجرای آثار خود چراغ سالنهای مجموعه
خاموش نشود.
وی معتقد است که هنرمندان تئاتر باید درباره تئاتر و
مجموعه تئاتر شهر مطالعه داشته باشند زیرا علیرغم اینکه تئاتر دغدغه همه
هنرمندان فعال این عرصه است، هنوز یک سند تدوین شده در خصوص مطالبات
خانواده تئاتر وجود ندارد.
بازسازیها باعث لطمه دیدن تئاتر شهر و از بین رفتن هویت آن شدهاند
آذرنگ
با انتقاد صریح از وضعیت بازسای مجموعه تئاتر شهر، متذکر شد: مرمت یک بنای
دارای قدمت یعنی زنده نگاه داشتن سلول به سلول آن بنا. وقتی اعضا و جوارح
یک بنا را از درجه بودن ساقط میکنیم و سلیقه شخصی خود را در آن اعمال
میکنیم، دیگر هویت بنا را از آن میگیریم. کسی حق ندارد اینقدر سرسری
با مجموعه تئاتر شهر به عنوان یک بنای ریشهدار هنری برخورد کند. بعدها همه
درباره این بازسازیها و لطماتی که به تئاتر شهر وارد کردند، صحبت خواهند
کرد.
نویسنده نمایشنامه «خنکای ختم خاطره» در پایان تصریح کرد:
اینگونه رفتارها، اقدامات و تغییرات باعث میشود که مجموعه تئاتر شهر از
هویت بیفتد.