این یعنی
آنکه استقلال و پرسپولیس روی هم در کفه ترازو در مقابل تیم ملی ایران بسیار
ضعیف هستند و با هم تنها سیزده درصد را تشکیل می دهند! این چه معنایی
دارد؟ اگر بگوییم استقلال و پرسپولیس محبوبیت خود را از دست داده اند، این
حرف غلط است چون این دو تیم هنوز مهمترین برنامههای تلویزیونی را در ایران
تشکیل می دهند و همچنان جزو بهترین سوژههای بحث هستند اما چرا همه آنها
مقابل این تیم ملی و آن سرمربی روی هم سیزده درصد هم نمی شوند؟
بحث اول: مردم به برنامهها و عملکردها رای می دهند نه جایگاهها!
مردم
از نظر فرهنگی و تحصیلاتی و رفتاری رشد کرده اند، امروز آنها به برنامه ها
و حرفها نمره می دهند نه جایگاهها. اینکه امروز کسی سرمربی پرسپولیس باشد
برایش امتیاز نمی آورد بلکه میتواند او را منفور هم کند. در واقع این
رفتار شایسته و احترام متقابل و برنامه درست است که کسی را مهم می کند، نه
اسم آن فرد یا جایی که در آن کار می کند.