یک کارشناس حوزه کار نوشت، امروز فرصتی است برای بازخوانی صادقانه این پرسش بنیادین که آیا قانون کار ایران هنوز برای حمایت از کار نوشته میشود یا برای مدیریت بحرانهای ناشی از ناکارآمدی اقتصاد؟
یادداشت مهمان- علا مینایی، کارشناس حقوق حوزه کار: تصویب نخستین نسخه قانون کار ایران به اوایل قرن سیزدهم خورشیدی برمیگردد. اما چرا پس از چند دهه از تصویب و بازنگری قانون کار، نه کارگر راضی است و نه کارفرما؟
بیستوهفتم اردیبهشت، صرفاً یک مناسبت تقویمی نیست؛ این روز یادآور یکی از مهمترین نقاط عطف حقوق اجتماعی و اقتصادی ایران است. در چنین روزی، نخستین نسخه قانون کار ایران تدوین شد؛ قانونی که قرار بود میان «سرمایه» و «نیروی کار» تعادل ایجاد کند، امنیت شغلیستاده که ادامه وضع موجود، نه به نفع کارگر است، نه کارفرما و نه اقتصاد ملی.
اگر اصلاحات واقعی، تدریجی و مبتنی بر گفتگوی ملی انجام نشود، شکاف میان قانون و واقعیت هر روز عمیقتر خواهد شد.
سالروز پیریزی قانون کار در کشور میتواند فرصتی باشد برای بازخوانی صادقانه این پرسش بنیادین «آیا قانون کار ایران هنوز برای «حمایت از کار» نوشته میشود، یا صرفاً برای مدیریت بحرانهای ناشی از ناکارآمدی اقتصاد؟»
فاطمه امیر احمدی