هنوز یک ماه از پایان خدمت سربازیاش نگذشته بود؛ در انتظار کارت پایان خدمت بود که یک نیمهشب بارانی، زمانی که با موتور از جاده کمنوری میگذشت، ناگهان با خودرویی، تصادف و سرش با درختچه کنار جاده برخورد کرد؛ سوت ترمز، صدای ضربه و سپس تاریکی. کسی چه میدانست که این تصادف سرنوشتش را عوض کند؛ نه اینکه جانش را بگیرد، بلکه با ضربه مغزی و قطع نخاع، ادامه زندگیاش را یک تخت برایش تعریف کند.
طبق آمار، سالانه ۱۷ هزار نفر در تصادفات جان خود را از دست میدهند و حدود ۶۰ هزار نفر دچار معلولیت میشوند؛ از این میان، حدود ۳۰۰۰ نفر به جمع معلولان دچار آسیب نخاعی میپیوندند و این، یعنی دهها هزار نفر از نیروی انسانی کشور برای مدتها و حتی گاهی تا پایان عمر، از چرخه کار و تولید کنار میروند و برخی، نه تنها قادر به ادامه فعالیت اقتصادی نیستند، بلکه به دلیل وابستگی به خدمات گسترده توانبخشی و مراقبتی و ناتوانی، از نظر مالی وابسته خانواده و دولت میشوند.