سینمایی که می رفتیم

رضا صائمی | سینمای عصر جدید و سینما بلوار که به فاصله چند کوچه و خیابان با هم فاصله دارند دو سینمایی هستند که بخش مهمی از خاطره جمعی تهرانی ها را شکل می دهند. چه بسیار فیلم های مهمی که بر پرده این دو سینما به نمایش درآمده و چه صف های طولانی که پای گیشه آن شکل گرفته که همه آنها به غیر از تجربه فیلم دیدن, خود به بخشی از خاطره سینمایی مخاطبان تبدیل شده‌اند، دو سینمایی که حالا خودشان هم به خاطره‌ها پیوستند.

رضا صائمی | سینمای عصر جدید و سینما بلوار که به فاصله چند کوچه و خیابان با هم فاصله دارند دو سینمایی هستند که بخش مهمی از خاطره جمعی تهرانی ها را شکل می دهند. چه بسیار فیلم های مهمی که بر پرده این دو سینما به نمایش درآمده و چه صف های طولانی که پای گیشه آن شکل گرفته که همه آنها به غیر از تجربه فیلم دیدن, خود به بخشی از خاطره سینمایی مخاطبان تبدیل شده‌اند، دو سینمایی که حالا خودشان هم به خاطره‌ها پیوستند.

به گزارش فیلم‌نیوز؛ حافظه تصویری ما سرشار از سینماست. سینما چه به مثابه فیلم هایی که دیده ایم و پلان و سکانس ها و دیالوگ هایی که از آنها در خاطره داریم و چه سینما به مثابه مکان سینما. سالن‌های سینمای که همان فیلم‌ها را در دامن آن به تماشا نشسته ایم. از این حیث سینماها به مثابه مکان های اکران و نمایش فیلم تنها یک مکان نیست, یک امکان است. یک امکان ذهنی و حسانی که خاطرات ما را به بهانه های مختلف احضار کرده و تلخ و شیرین های تجربه های زیسته در سالن های سینما را تداعی یا بازتولید می کند.

منبع  : فیلم نیوز

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *